 |
از زبان راوی سخن نمی گویم.اگرچه دانای کل مرا به سیطره کشیده است.خود را خواننده روان من می داند و صلابت مقدر بلا تشبیه خود را در من می شناسد.شناسا شدنش را از تبار زخمی من وام می گیرد و بر تن من می تازد و زخمهای مرا به تسلا نمی خواند.گرچه او نیز ماحصل شبان ناهشیار من بوده است.زاییده تنی که خود تنیده ام و پرورده ام تا به روزگاری که به لفافه خون مردگی مرا بپیچاند؛ که این جزای زندگان است.هان! در آستین من این مار می بالد.
من نامی ندارم.حتا نامی که طروات دیرسال سر و سرکوب را از خاطرم پاک کند.نامی که نداشتنش از داشتنش مرا بیشتر نمیراند.نام من گم گشته است.دیگران نام مرا نهاده اند و در برابر اینان که نام مرا در زمره آدمیان نهاده اند تسلیم گشته ام.مگر که عشق جوانه بزند.که این تن همه (بود) را خود تنیده است.
+
نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387ساعت 13:17 توسط بيژن ادبی
|
شرمنده ام بهار من٬
نمی بارد دگر ابر تغزل.
شرمنده ام شهود برگ و آسمان٬
تمام شده ام.
چیزی اگر به جا مانده...
تتمه معاشقه شبنم است و آفتاب.
+
نوشته شده در شنبه سوم فروردین 1387ساعت 8:32 توسط بيژن ادبی
|
قاعده ی جهان اين است:مسلط و سلطه پذیر.رهایی از چرخه ی نامقدر با کمک جامعه پذیری و نهادینه شدن برابری و آزادی در بطن فرهنگ ما ممکن می شود.ایمان بیاوریم؛ فردا روز دیگری ست. باید فردا روز دیگری باشد...
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
پیوندهای روزانه
بیژن
برای خسرو شکیبایی
دكتر سيامك زند رضوي
فروغ فرخزاد
دیالکتیک
ویروس لیبرال
نقد جریان کمونیسم کارگری و آقای منصورحکمت
هایکوهای آسمانی
بيانيه دانشجويان سوسياليست پلي تكنيك
آهای زنجرهها
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
آذر 1388
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آرشیو موضوعی
شعرها
مقاله ها
Logo BY:
AMIR-Ghb
AMIR-Ghb