تبليغاتX
منتقد بی چهره - ...
تقدیم به جوانان به خون خفته ی میهنم

 

پرنده تا صبح نخواند

   پرنده لب نزد تا صبح...

               تا صبح هر چه سرود و سروده،

                          در ژرفنای سینه اش محبوس مانده بود...!

آخر چگونه بخواند؟

       وقتی که شاه بیت غزلش،

                                در یک گلوی مدفون محبوس مانده است.

آه ای پرنده خونین!

   در سوگ او،

                      یک سینه قلب بی تپش بخوان...

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم تیر 1388ساعت 14:28  توسط بيژن ادبی  |