بُز خو کردنِ گرگهای عاشق،
بشارتِ باران نیست.
حرفِ کمی نیست...
غرور جنگل شکسته است.
وقتی پلنگِ شاعر هامون،
از حجله های زخم گذر می کند؛
فاتحه ی ماه خوانده شده است.
دیگر امیدی به شیرهای یائسه هم نیست...
+
نوشته شده در شنبه یکم تیر 1387ساعت 19:5 توسط بيژن ادبی
|